Alles prima en 13 kg lichter....

 

Afgelopen dinsdag om 08.00 uur in de auto en op naar Leeuwarden voor controle (09.35 uur dacht ik). Dr. Totté was uitermate tevreden over het verloop. Ik was meer dan voldoende afgevallen, en we hebben met ons 3en de slikfoto bekeken. Alles gaat soepel door en geen problemen. Helemaal blij... De volgende controles zijn tegelijk met het natraject. De eerste keer is op 22 maart. Dan zal er ook bloed worden geprikt om te zien of ik geen tekorten heb. Ik heb een mini gastric bypass gekregen, omdat dit veiliger was en hij (en ik dan ook natuurlijk) om iets kapot te maken. Er zat nogal wat littekenweefsel. Er werd me nog gevraagd of ik pijnklachten had met warm of koud, en of ik misschien al een dumping had gehad. Ik kon gelukkig op alles nee antwoorden. Hij zei... Dan doe je het goed !! Aan het eind van de rit bleek dat ik een uur te vroeg daar was (afspraak was om 10.35 uur ipv 09.35 uur maar ze hebben ons niet laten wachten. Om half elf stonden we weer buiten), dus we hadden ook nog even wat langer kunnen blijven liggen. Frank had vrij genomen, maar op 06.00 liep de wekker af... Beetje jammer hahahaha......

 

Ik ben de komende week nog thuis en dan weer proberen 50% te werken. Voel me heel goed, dus denk dat het wel weer kan nu.

Iedereen een fijn weekend gewenst !!!

Het ver haal MINI GASTRIC BYPASS

Voor degene die alles gemist hebben !!! Mijn verhaal over 19 januari 2012. Heb een mini Gastric Bypass aangelegd gekregen in het MCL Zoals jullie misschien wel hebben gelezen heb ik een paar verschrikkelijke weken voor de operatie gehad. Ik stierf echt duizend doden, zo ontzettend bang was ik. Zo erg dat ik de week van de operatie niet meer kon werken, ik was nergens anders meer mee bezig. Ik heb zelfs momenten gehad dat ik dacht, waar ben ik wel mee bezig, wat doe ik mezelf aan... IK STOP ER MEE !!!. Gelukkig heb ik het niet gedaan. Op 19 januari om 07.15 uur zijn we vertrokken van huis. Kreeg allemaal lieve sms jes onderweg naar het ziekenhuis. Ik heb het met mijn man te doen, want echt een prettig gezelschap was ik niet. Zuchtend en stil was de weg naar Leeuwarden. Daar aangekomen heb ik me gemeld bij opname. Eerst even bloed prikken. Ik gaf aan dat ik heel moeilijk te prikken ben omdat ik nauwe diepliggende rollende aderen heb. Dus vroeg meteen om het uit de hand te halen. Nee..toch even de arm proberen. Geen drup... Dus toen toch maar uit de hand. Daarna werd ik naar de afdeling gebracht en moest nog even wachten. Nadat de temp en bloeddruk gemeten was werd ik naar kamer 3 gebracht. Hier lagen nog 3 dames. Een erg gezellige kamer moet ik zeggen. Er werd me verteld dat ik rond 12.45 uur geopereerd werd, dus of ik me tegen 12.00 uur wilde gaan omkleden. Echter om 11.45 uur kwam de verpleging naar de kamer dat ik me meteen moest omkleden omdat ik aan de beurt was. Shit..dacht ik.. nu al? Na ja..kleren uit en het geweldig uitziende OK jasje, de sexy boxer en de prachtige steunkousen aan. Toen het bed in en daar ging ik. Frank moest achter de deuren blijven toen ik de holding werd binnengebracht. Afscheid viel zwaar... Ik heb toen zo gehuild... Ik heb niet meer achterom gekeken. Even later kwam er iemand om mijn infuus te zetten. Omdat het altijd verkeerd ging zag ik er tegen op. Maar hij zat in 1 keer... Ik werd wat rustiger... Toen moest de epiduraal nog... De anesthesist werd meteen gebeld omdat ik zo nerveus was. 2 minuten later was hij er. (blijkt dat hij is opgegroeid in dezelfde wijk dan ik, dus het ijs was meteen gebroken) Epiduraal zat ook meteen goed. Man wat was ik blij... Nu wachten dat ik naar de OK mag. Iedereen die daar lag was weg, behalve ik hahaha... Het was inmiddels half 2.. Voelde me niet op mijn gemak toen. Iedereen thuis zit natuurlijk te wachten op telefoon, en ik ben nog niet eens op de OK. Heb dit besproken daar en ze kwamen meteen met de telefoon zodat ik Frank kon bellen. Die klonk zo verrast. Hij zie..ben je alweer wakker? Ik antwoordde met..nee schat, ik sta hier nog... Ben nog niet aan de beurt omdat de operatie voor mij tegenliep. Uiteindelijk ben ik om 14,30 uur de operatiekamer opgeschoven. Ook hier was een prettige sfeer, en ik ben heel rustig onder narcose gegaan. Toen werd ik wakker met veel pijn... De anesthesist werd erbij geroepen en het bleek dat mijn epiduraal te hoog zat. Mijn borsten waren verdoofd maar het operatiegebied niet. Er is toe iets kouds door het slangetje gespoten en de morfine is van 8 naar 10 gezet. Na ongeveer 15 minuten was ik pijn vrij. Om 17.30 uur werd ik weer naar de zaal gebracht. Een uurtje later was Frank er.. Man wat was ik blij hem te zien en ik was me een partij emotioneel...pfff... De vrijdag was ook alles prima en kreeg te horen dat ik de volgende dag naar huis mocht. Echter ik werd zaterdags wakker, hartstikke duizelig, misselijk, zweten en braakneigingen... Ik heb via het infuus iets gekregen hiervoor en al snel zakte het af. Toch mocht ik die middag naar huis. Grote blijdschap bij Frank en de kids, maar ik dacht...hou me hier nog maar een nachtje...dan ga ik morgen wel naar huis. Eenmaal thuis (17.00 uur) begon Frank met eten koken..ik rook het en werd weer vreselijk misselijk. Had om zetpillen gevraagd tegen de misselijkheid, dus..plop die er maar in. Ik ben in slaap gevallen en heb doorgeslapen tot zondagmorgen 09.00 uur. Voelde me echt zo'n stuk beter.. Heb gedoucht...Word je echt een ander mens van hoor.... We waren afgelopen donderdag 2 weken verder... Voel me vrij goed. De ene dag wat beter dan de andere, maar het is ook nog maar kort geleden. Eten en drinken gaat tot nu toe heel goed. Geen problemen ondervonden nog. Ben nu 10 kg afgevallen, en ben hier heel erg blij mee...   Zo dit was mijn belevenis in het MCL van 19 januari t/m 21 januari 2012 Ze zijn er erg lief en je kunt alles aan ze kwijt.... Toppie !!!   Ik wil iedereen graag bedanken die mij hierin hebben gesteund met lieve berichtjes en woorden...  

Liefs Janneke

 

Klik op of kopieer deze link om te kunnen zien wat een mini Gastric Bypass inhoud.

 

http://youtu.be/K35BhhqFRRM

 

 

Gisteren ben ik gebeld door het ziekenhuis. Ik zal worden geopereerd op donderdag 19 januari 2012. Ik ik kan vertellen dat ik verschrikkelijk bang ben en er heel erg tegen op zie. Ook door al die ellende die ik met die maagband heb gehad. Denk dat dat ook de veroorzaker van mijn angst is, en tja het blijft een operatie. Er spookt van alles door mijn hoofd. Het is 3 weken en ik wil eigenlijk toch de komende 2 weken wel een beetje mezelf blijven en er niet constant aan denken, maar ja het komt van zelf... Frank is aan het werk en de jongens zijn bij hun vader, dus heb alle tijd om te denken. Gisteren heb ik de jongste zijn slaapkamer helemaal schoongemaakt en de planning was op vandag de oudste zijn kamer te doen, maar heb zo'n vreselijke pijn en stijf gevoel onder in mijn rug. Maar ik wil zo graag nog het huis schoon hebben voor ik het ziekenhuis in ga.

Ik zit nu te wachten op de papieren van het ziekenhuis. De 12e moet ik voor een intake gesprek, en a.s maandag moet ik starten met het pre operatief dieet. Dit is nodig om de lever te verkleinen zodat de chirurg er beter bij kan.

 

Ik houd jullie op de hoogte.

 

Ik hoop dat jullie allemaal een geweldige kerst hebben gehad. Op naar het nieuwe jaar !!!!

 

Liefs Janneke

Terug bij af.....